Op vrijdag 25 mei 2018 zijn biokunstenaars Amanda Baum en Rose Leahy (duo), Yiyun Chen en Ani Liu de geselecteerde winnaars van de Bio Art & Design Award 2018 (BAD Award). De jury koos deze kunstenaars en ontwerpers uit twaalf teams van samenwerkende internationale kunstenaars, ontwerpers en wetenschappers. Met het prijzengeld van 25.000 euro gaan de winnaars het komende jaar hun biokunstproject realiseren. Elk BAD Award-project wordt gerealiseerd in nauwe samenwerking met een Nederlandse onderzoeksinstelling.

De deelnemers konden rekenen op een groot publiek voor het pitchen van hun projecten in kunstencentrum Stroom Den Haag.De internationale jury, onder voorzitterschap van William Myers (schrijver en curator, Verenigde Staten), was onder de indruk van de verschillen in inhoud en aanpak van de teams. : "De benaderingen om deze projecten te realiseren waren indrukwekkend divers en varieerden van beeldhouwkunst en theater tot 3D-printen en een geheel nieuwe beeldtaal van iconen. Dit wijst op zeer nauwgezet en creatief werk van de deelnemers en een poging om originaliteit te bereiken." De rode draad door de presentaties werd gevormd door onderwerpen als het definiëren van de mens, het leven in de zee, hoe kunstmatige intelligentie, mens en ecosystemen zich in de toekomst tot elkaar zullen verhouden, en de relatie tussen technologie en ziekte.

Het Engelse duo Amanda Baum en Rose Leahy onderzoeken het verleden, het heden en de toekomst van het leven op aarde vanuit microbieel perspectief. Naar aanleiding van de verhalen over het Antropoceen gaan Baum en Leahy de prijs gebruiken om het ‘microbioceen’ uit te werken en te laten zien hoe alternatief "De toekomst wordt geconstrueerd door werelden te weven met microben. Ze gaan het project realiseren in samenwerking met onderzoekers van het NIOZ (Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee). De Chinese Yiyun Chen gaat met de prijs een horizontaal woonatelier ontwerpen en bouwen waar ze vervolgens gaat wonen en een maand lang werken. Met dit 'leven in bed' simuleert ze onze moderne levensstijl thuis en de 24-uurscultuur. Dit doet ze in samenwerking met de afdeling Voedings- en Bewegingswetenschappen NUTRIM van de Universiteit Maastricht. Met haar werk gaat Ani Liu uit de Verenigde Staten onderzoeken hoe technologische innovaties mensen in staat stellen zichzelf opnieuw te ontwerpen. In samenwerking met onderzoekers van de afdeling Radiologie van het AMC Amsterdam gaat zij de prijs gebruiken om een ​​serie kunstwerken te maken die laten zien hoe technologie ons beïnvloedt , met een focus op het herkennen van de relatie tussen ons lichaam als materie en als data. De winnende kunstwerken worden vanaf eind november 2018 tentoongesteld bij MU, centrum voor visuele cultuur in Eindhoven.

De jury over de winnaars Zie de bijlage voor de lovende woorden van de jury over de drie winnaars van de BAD Award 2018 (Engels).

Over de BAD Award De BAD Award is een jaarlijkse internationale wedstrijd met als doel kunstenaars en ontwerpers die maximaal vijf jaar geleden zijn afgestudeerd te laten experimenteren met biokunst en design en de grenzen van kunst en wetenschap. De BAD Award 2018 is een initiatief van NWO, ZonMw, MU en BioArt Laboratories. De prijs vormt een stimulans voor de snelgroeiende groep jonge creatieven die zich in hun werk richten op het verkennen van de nieuwe mogelijkheden die de levenswetenschappen bieden. De juryleden van de BAD Award 2018 waren:> Zie de bijlage voor de lovende woorden van de jury over de drie winnaars van de BAD Award 2018 (Engels).

– William Myers, curator and writer (United States/the Netherlands) jury chairperson.
– Manon Parry, assistant professor of Public History, University of Amsterdam (the Netherlands)
– Karen Verschooren, curator and head of Exhibitions at STUK Arts Centre Leuven (Belgium)
– Isaac Monté, artist and former BAD Award winner (Belgium/the Netherlands)
– Han Wösten, Professor of Microbiology, Educational Director Biology and Biosciences Utrecht University (the Netherlands)
– Koert van Mensvoort, artist, philosopher, scientist and founder of Next Nature Network (the Netherlands)

Amanda Baum en Rose Leahy (VK): ‘Microbioceen: eeuwenoude sijpeling naar toekomstige mythen’ ​

In samenwerking met: Koninklijk Nederlands Instituut voor Onderzoek der Zee (NIOZ) (Stefan Schouten, Julie Lattaud, Laura Schreuder, Gabriella Weiss)

Dit voorstel herschikt ons begrip van de geologische of biologische tijdperken en verplaatst het naar het perspectief van het microbiële. Dit ogenschijnlijk eenvoudige gedachte-experiment ontsluit een enorm potentieel voor het verbeelden van zowel de verre toekomst als het verre verleden. Door afstand te nemen van een antropocentrische visie, hoe kort ook, we worden uitgenodigd om na te denken over een nieuwe beeldtaal, zelfs een nieuw soort monumentaliteit. De jury was ook getuige van een duidelijk enthousiasme onder de kunstenaars- en wetenschappelijke teams over samenwerken en het is prijzenswaardig dat Amanda en Rose na een lange periode weer in dit proces zijn teruggekeerd. In het verleden mislukte biedingen. Ten slotte wijzen we op het zeer poëtische idee waarmee ze hun aanvraag beginnen: 'Welkom in het microbioceen. Hoewel je hier altijd al bent geweest.'

Yiyun Chen (China): ‘Horizontal Living – Long live in bed’

In samenwerking met: Afdeling Voedings- en Bewegingswetenschappen, NUTRIM, Universiteit Maastricht (Patrick Schrauwen, Vera Schrauwen-Hinderling) ​

Dit project neemt als uitgangspunt de observatie dat proberen goed te leven in bed een strijd is voor een groot en groeiend aantal mensen over de hele wereld. Dit zijn letterlijk miljoenen zielen in deze situatie die medelijden krijgen maar genegeerd, vergeten of zelfs veroordeeld worden. Maar de ergste kwaal zou een gebrek aan verbeeldingskracht zijn over wat ze moet doen om te helpen. Het project van mevrouw Chen wijdt haar tijd, creativiteit en fysieke en emotionele gezondheid aan het vinden van manieren om zo'n bestaan ​​aangenamer en zelfs duurzamer te maken. De jury was het meest onder de indruk van de doordachte benadering hiervan in het voorstel en van het feit dat het iets heel ongebruikelijks bereikt: in plaats van het microscopisch kleine of anderszins letterlijk onzichtbare rijk zichtbaar te maken, zoals veel biokunst doet, brengt dit project verlichting op het figuurlijk onzichtbare: het chronisch onzichtbare. ziek, de herstellende en de opsluiting. ​

Ani Liu (USA): ‘Data Veins & Flesh Voxels: a search for what is Human’ 

In samenwerking met: Academisch Medisch Centrum (AMC) Amsterdam, Afdeling Radiologie & Nucleaire Geneeskunde, afdeling Musculoskeletale Radiologie (Matthias Cabri, Onno Baur, Mario Maas).

Dit project streeft ernaar sociale, fysieke en zelfs emotionele gegevens te vertalen naar nieuwe vormen van artistieke representatie. Het stelt voor om dit op een leesbare manier te doen, waarbij de complexiteit en immensiteit van een identiteit nog steeds behouden blijft. In dit geval ontdekte de jury ook een sterke coöperatie geest en wederzijds respect tussen de ontwerper en het wetenschappelijke team. Sterker nog, ze konden zelfs een vroege verschuiving in perspectief onderkennen van de kant van de onderzoekers, die door het proces van de applicatieontwikkeling tot een iets meer empathie zijn gekomen -geïnformeerde benadering van patiënten Een andere factor die indruk maakte op de jury was de doordachte contextualisering die Ani Liu aanbood in het eerste deel van de applicatiepresentatie, die verduidelijkte hoe de manier waarop we onszelf door de eeuwen heen begrijpen gebaseerd is op de dominante technologieën van die tijd.