Fara Peluso

Fara Peluso is een kunstenaar-ontwerper gevestigd in Berlijn. Tijdens de Talent Pressure Cooker speelt haar eigen speculatief ontwerponderzoek met hoe je de mens in een diepere relatie kunt verbinden met de natuur, levende organismen en biologische processen. Door de succesvolle uitroeiing van het concept dat de mens het belangrijkste levende organisme op aarde is, worden de hiërarchieën tussen ons en de natuur opgeheven en worden we bewuster en participatiever met onze omgeving. Fara Peluso vindt dat kunstenaars en ontwerpers de rol hebben om kritische vragen te stellen, dus vraagt ze zich af hoe het ontwerpen van nieuwe gereedschappen met een speculatieve methode op deze manier kan worden toegepast.

Vanuit dit perspectief ontwierp Fara Peluso WeaReactor: een hulpmiddel en een nieuwe typologie van accessoires die het fotosyntheseproces van de algen verbinden met de ademhaling van de drager. Dit accessoire draagt bij aan het creëren van een symbiotische relatie tussen de mens en de algen. Meer specifiek kan de menselijke adem deel uitmaken van het biologische proces van fotosynthese, waarbij CO2 (koolstofdioxide) wordt geleverd en pure O2 (zuurstof) wordt teruggekregen. Dit draagbare hulpmiddel wil een ervaringsobject zijn, in plaats van alleen maar een modeaccessoire.

Weg van de tot nu toe gevierde esthetische codes, met meer bewustzijn over levende organismen, vertegenwoordigt weaReactor een nieuwe ervaring die verband houdt met het dragen van een accessoire. Het is een fictief artefact dat het verhaal vertelt van een mogelijk toekomstscenario over de kwaliteit van de omgevingslucht in onze grote metropolen en onze houding en keuzes over hoe we ons hiermee verhouden. Dit accessoire symboliseert ook de nieuwe onderzoeks- en ontwerpmethodologieën die opkomen op het gebied van kunst en wetenschap. Het delen en samensmelten van kennis en instrumenten die worden ingezet, laten een toenemend potentieel zien. Het resultaat is de mogelijkheid om nieuwe hybride artefacten te creëren, waarbij wordt vermeden dat alleen biologische aspecten worden nagebootst en dat bepaalde grenzen worden overschreden. Zo'n hybride is niet alleen de esthetische vorm, maar ook de methoden uit verschillende vakgebieden die we gebruiken bij de creatie ervan. Dit alles kan goed worden weergegeven door de esthetische codes van speculatief ontwerp, die vandaag de dag een verkennend leermiddel blijken te zijn met een groot toekomstprojectievermogen.