Looking back on the Fire Pit Debate
Afgelopen vrijdagmiddag organiseerden we weer een van onze bekende Fire Pit-debatten. Het was op een gezellige middag, met een bewolkt maar comfortabel klimaat. We mochten een tiental deelnemers verwelkomen die niet alleen uit kunstenaars en wetenschappers bestonden, maar ook uit nieuwsgierige bezoekers die plaatsnamen en zich voorbereidden op een verhitte discussie rond onze open haard.
We waren blij dat filosoof Laurens Landeweerd opnieuw de rol van bemiddelaar en gastheer van het debat op zich nam. Tijdens dit evenement werd Laurens echter vergezeld door promovenda Inge Dekker van de Radboud Universiteit. Samen stippelden zij het verloop van het evenement uit. Laurens trapte af met een gedicht van J.C. Bloem genaamd De Dapperstraat om de sfeer te bepalen, waarna hij de onderwerpen van de avond begon in te leiden.
Het onderwerp van dit vuurplaatsdebat was nostalgotopie, een zelf bedacht concept dat het gevoel van nostalgie naar het verlies van de natuur beschrijft, verwijzend naar het gevoel van ecologische rouw. Dit is een concept geïnspireerd op het werk van filosoof Glenn Albrecht, die eerder solastalgia, een gevoel van pijn dat wordt ervaren wanneer de natuur rondom iemands huis wordt aangetast. Om wat meer uitleg te geven over deze concepten werd het woord gegeven aan promovendus Helen Verploegen. In haar onderzoek bestudeert ze de rol van omgevingsrouw en de emotionele reacties die het veroorzaakt. Ze legde prachtig uit hoe verdriet hoop kan oproepen en heeft bewezen nieuwe ontwikkelingen en ideeën te laten ontstaan. Een verhelderend perspectief op rouw, een over het algemeen negatief concept.
Om het onderwerp meer naar huis te trekken, volgde Inge met een korte beschrijving van haar promotieonderzoek. Ze analyseert de beweging van dieren en door de mens gemaakte grenzen en bestudeert de beverpopulatie van Eindhoven. Haar onderzoek leverde een herkenbaar voorbeeld op van de relatie mens-natuur en vormde de aanleiding voor de eerste stelling die het debat opende. Het werd een gepassioneerd en persoonlijk debat waarin deelnemers de scripties vanuit verschillende perspectieven benaderden. Het concept van de natuur en de menselijke positie ten opzichte daarvan werd in twijfel getrokken, met de vraag of onze Nederlandse ‘natuur’ nog steeds als natuurlijk kan worden beschouwd.
Met veel stof tot nadenken werd het debat afgesloten door Jalila Essaïdi, waarna het woord werd geopend voor een informele discussie onder het genot van een drankje. De warme sfeer was stimulerend en bemoedigend om nog veel meer in debat te gaan. Al snel werd besloten dat er binnenkort zeker ruimte zal komen voor meer debat!