Een 'smerig', inclusief anatomieboek van Kuang-Yi Ku en Henry de Vries (AmsUMC/GGD), een nieuwe intuïtieve manier van waarnemen en communiceren met de wereld door Marlot Meyer en Marcel de Jeu & Jos van der Geest (Erasmus MC) , en de wederopstanding van de mythische Zeeuwse godin Nehalennia die ons kan helpen leven met modder en overstromingen in plaats van ertegen te vechten door ontwerpstudio Nonhuman Nonsense en Marte Stoorvogel (NIOZ).

Dit zijn de winnende projecten voorgesteld door drie samenwerkende teams van kunstenaars/ontwerpers en wetenschappers van de elfde internationale Bio Art & Design (BAD) Award, die deze week in Eindhoven zijn geselecteerd. Zij ontvangen ieder €25.000 om hun voorstel uit te werken en een installatie te creëren die eind dit jaar tentoongesteld zal worden in MU Hybrid Art House.

New consortium 
From this year onwards, the BAD Award is made possible by a consortium of cultural partners with a strong interest in bio-technological breakthroughs in the (life) sciences and the ethical, societal, and cultural implications surrounding this research: BioArt Laboratories, Dutch Design Foundation, MU Hybrid Art House and Next Nature. We’d like to thank scientific organization ZonMw for their great contributions over the past years as a valued BAD Award partner.

Elk van de partners is niet alleen regionaal toonaangevend op zijn vakgebied, maar maakt ook deel uit van de landelijke culturele basisinfrastructuur. Daarnaast werkt de BAD Award samen met St Joost School of Art & Design en hun Master Institute of Visual Cultures die zich aansluit als onderwijspartner. Het consortium wil de BAD Award de komende jaren niet alleen financieel mogelijk maken, maar ook de betrokken kunstenaars, ontwerpers en wetenschappers ondersteunen bij hun verdere samenwerkingen en carrières door netwerken en kennis met elkaar te verbinden.

De winnende teams

Hacking Heuristics

Marlot Meyer and Marcel de Jeu & Jos van der Geest (Erasmus MC)

Hacking Heuristics zal, in samenwerking met een intelligente machine, een 'nieuwe' vorm van belichaamde taal onderzoeken, leren en uiteindelijk een ervaring creëren die een meer intuïtieve, niet-antropocentrische manier van waarnemen en communiceren verkent met de wereld.

Volgens de jury bevordert dit project een ambitieus doel: vergeten of onopgemerkte informatie opnieuw in het lichaam introduceren. ‘Het is intrigerend hoe ze dit voor ogen hebben door een sterke en essentiële AI-component te bieden, evenals een uitnodiging aan het publiek om nieuwe haptische sensaties te ervaren en een subliem gevoel van controle uit handen te geven.’

Filthy Anatomy

Kuang-Yi Ku and Henry de Vries (AmsUMC/GGD)

Filthy Anatomy is bedoeld om het medische patriarchaat en de heteronormativiteit van het anatomische onderwijs uit te dagen door deze uit te breiden met speculatieve queer-anatomieën, en om de anatomische interpretatie van seksuele minderheden te ontvouwen. Bovendien onderzoekt het de symbiose tussen mens en micro-organismen, wat resulteert in dubbelzinnige lichaamsgrenzen.

De jury verwelkomt dit heronderzoek van hoe we naar ons lichaam kijken en hoe delen van de medische professie vast blijven zitten in onderwijsmateriaal, zoals de fundamentele Atlas of Human Atonomy die dateert uit de jaren vijftig van de twintigste eeuw. eeuw. Het team zal op gedecentraliseerde wijze van dit boek een Atlas of Filthy Anatomy maken, waarin wordt aangegeven hoe kennisopbouw wordt beoefend en leerboeken en de kracht die ze hebben opnieuw worden geëvalueerd. De jury werd gegrepen door het idee van microbiële uitwisselingen tijdens seksuele handelingen die onbekend of verkeerd begrepen zijn. Dit inspireerde de herinnering aan een citaat van Alfred Kinsey (1966), die schreef: ‘de enige onnatuurlijke seksuele handeling is die welke je niet kunt uitvoeren’.

Mud & Flood: The Return of Nehalennia

Design studio Nonhuman Nonsense and Marte Stoorvogel (NIOZ)

Het project stelt een wederopstanding voor van de oude Zeeuwse godin van Nehalennia, herboren als hedendaagse godin van de modder en de zondvloed, die ons kan helpen de harde grenzen tussen water en land te slechten, gebaseerd op de wetenschap van het NIOZ.

De jury was onder de indruk van de hoeveelheid en kwaliteit van het onderzoek dat voor het voorstel werd gedaan, evenals van het duidelijke enthousiasme van de wetenschappelijke partner. Het project combineert een lokale context met een mythologische figuur, beide gekenmerkt door potentieel en gevaar. De jury waardeerde het perspectief van het team op de zee als platform voor betrokkenheid; met water als lichaam om mee samen te leven, in plaats van te bestrijden. De jury had ook bewondering voor het poëtische en wellicht achterhaalde concept van een hydrofeministische godin die de kunstenaars naar voren brachten, als middel om vooruitgang te boeken in de richting van een herbetovering van de wereld.

CONTESTING THE BINARY

De winnaars van dit jaar werden geselecteerd uit een longlist van 120 voorstellen van kunstenaars en ontwerpers van over de hele wereld, die begin 2022 reageerden op de Open Oproep. Deze longlist werd teruggebracht tot een shortlist van elf deelnemers die, na Na een zorgvuldige matchmaking kreeg ik de kans om samen met een wetenschapper/onderzoeker verbonden aan een vooraanstaand Nederlands onderzoeksinstituut een gezamenlijk voorstel te schrijven.

Als team presenteerden de kunstenaars en wetenschappers hun plannen tijdens een dag vol pitches en Q&A's met de onafhankelijke jury van dit jaar, bestaande uit schrijver/curator William Myers (voorzitter), cultureel visionair en Arts at CERN-initiator Ariane Koek , hoogleraar materiaalinnovatie en ontwerp aan de TU Delft en CARADT Elvin Karana, NTR wetenschapsredacteur Gerda Bosman, schrijver/socioloog Ruben Jacobs en eerdere BAD Award-winnaars Emma van der Leest, bioontwerper en oprichter van Blue City Lab, en Zackery Denfeld, biokunstenaar en oprichter van The Center for Genomic Gastronomy.

De jury merkte een aantal gemeenschappelijke punten op tussen verschillende projecten. Het betwisten van de toestand van het binaire getal was er één die duidelijk opviel. Dit werd gedaan door grenzen, vooroordelen en zelfs het concept van vreemdheid te verwerpen ten gunste van vloeibaarheid en veelheid. ‘Een ander opvallend kenmerk was het aantal voorstellen dat AI en berekeningen gebruikt als hulpmiddel of, nog verder, als samenwerkingspartner. Deze trend, evenals technologieën uit de levenswetenschappen zoals CRISPR cas-9, demonstreren nieuwe esthetische mogelijkheden en nodigen uit tot geïnformeerde kritiek’, aldus Myers.